بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد

و بعد از رفتنت يک قلب دريايي ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاکستري گم شد

و گنجشکي که هر روز از کنار پنجره با مهرباني دانه برمي داشت

تمام بالهايش غرق در اندوه و غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس باران بود

و بعد از رفتنت انگار کسي حس کرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت

کسي حس کرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنت دريا چه بغضي کرد

کسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد...

و من با آنکه مي دانم تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهي برد

هنوز آشفته ي چشمان زيباي توام......برگرد

ببين که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

 چه بي تابم چه       غمگينم چه تنهايم

                 تو را هر شب صدا کردم      نمي بيني  نمي  خوابم                               
بيا تا باورت گردد          که بي تو کمتر از خاکم

نشانی از تو ندارم ...

      نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم :

 درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار!

  خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو!

  کلبه ي غريبي ام را پيدا کن،

 کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام!

 درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو!

 حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي

گفتم تو شيرين مني؟گفتي تو فرهادي مگر؟------

گفتم خرابت مي شوم---گفتي تو ابادي مگر؟------

گفتم اسيرت مي شوم----گفتي تو ازادي مگر؟-----

گفتم صدايم مي شنوي؟----گفتي تو فريادي مگر؟-----

گفتم که من عاشق شدم گفتي تو دلداري مگر؟----

گفتم که رخه من ببين-----گفتي که زيبايي مگر؟------

گفتم که اين شعرم بخوان---گفتي که سلطاني مگر

خداوندا

ارامشی عطا فرما تا بپزیرم انچه را که نمی توانم تغییر دهم

شهامتی که تغییر دهم انچه را که می توانم 

من پذيرفتم که عشق افسانه است  ...    اين دل درد آشنا ديوانه است

مي روم از رفتن من شاد باش      ...       از عذاب ديدنم آزادباش

 مي روم شايد فراموشت کنم      ...     با فراموشي هم آغوشت کنم

 گر چه تو تنها تر از ما مي روي     ...      آرزو دارم ولي عاشق شوي

 آرزو دارم بفهمي درد را          ...          تلخي بر خوردهاي سرد را

        قصه من وتو

من از تقاطع این جهان بزرگ امدهام                     برایت قصه ها خواهم گفت

·        قصه از هر کنج   از هر فراز              من وتو از هر عمق هر دو قصه ایم

نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي ....

بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي ....

 نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي .....

 نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي .....

بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي ....

                          و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي

دادن قول خیلی ساده به نظر میاد و واقعا هم کار آسونیه اما مهم اینه که

 بتونیم از پس اون بر بیایم این واسه شروع بد نیست